Lider ve Yönetici

Reading Time: 5 minutes

Lider, yaratıcılığı ödüllendiren ve yenilikçi fikirleri teşvik eden kişidir. Günümüzde birçok lider, yaratıcı düşüncelerin en alt kademeden başlayarak kendilerine ulaşması için iletişim kanallarını açık tutmaktadır.
Sonunda ise başarılı fikirlere ödül verilerek, çalışanlar teşvik edilir. Aşırı bürokratik ya da çok kademeli yapılarda personelin lidere ulaşması çok zordur. Bu sorunu çözmek için liderler yaratıcı düşüncelerin direkt kendilerine yazılmasını isterler. Böylece çok önemli fikirlerinen tepeye kadar ulaşması mümkün olmaktadır.
Astların yönetim kademesinden korktuğu ve düşüncelerini söylemekten çekindiği yerlerde özgür düşünce ve yaratıcılık asla gelişmez. Ceza ve hakaret korkusuyla amirlerin düşüncesini kabul etme eğilimi vardır. Oysa lider yöneticilerden farklı olarak özgür düşünce ortamının gelişmesi için, insanlara işle ilgili önce özerklik verir ve sonra herkesin yaratıcılığını ortaya çıkarabileceği bir düzen kurar. Kurumsal olmayan yerlerde ise bu durum tam tersinedir. Çalışmak ve işi sonuçlandırmak için çoğu zaman mucize gerekir. Yönetim kadroları ise sessiz sakin odalarında oturup keyif yapmaktadır. Bir saray soylusunun halkın sorunlarına duyarsızca dediği gibi, “Ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler.” Tıpkı bu düşünceye benzer şekilde personel oturacak bir masa ve iş bulmuştur. Başka bir talebi olmamalıdır. Yönetimin genel söylemi ise şöyledir: “Dışarıda milyonlarca işsiz insan varken bu personel hiçbir şeyi beğenmiyor, çalışacaklar, hem de her koşulda...” Sonuç olarak birlikte böyle bir yöneticiniz varsa özgür düşünce ne size ne de işinize bir yarar sağlamayacaktır.” Yönetici başkaları tarafından konulan hedefleri yakalamaya çalışan kişidir.”
Sorunlar karşısında gerekli iyileştirmeleri (çoğu zaman yetki azlığından) yapamadığı için statik bir yapıya sahiptir. Lider ise hedefleri sade ve herkesin anlayabileceği bir şekilde kendisi belirlemektedir. Başarılı sonuçlar elde edebilmenin en önemli yolu, dikkati bir noktada toplamaktır. Ancak bugün, verimliliği artırıcı ilkeler arasında dikkati yoğunlaştırma ilkesi sürekli olarak çiğnenmektedir. Onun yerine, her şeyden biraz yapalım ilkesi uygulanmaktadır.
Lider bu hataya düşmemek için tüm birimlerin çalışmalarını hedefe yönelik olarak yukarıdan aşağıya doğru organize etmelidir. Böylece personeline mevcut işlerin ne aşamada olduğunu ve hedeflere ulaşmak için neler yapmaları gerektiğini daha net bir şekilde anlatmış olacaktır.
İletişim, en az iki kişinin birbiriyle kurduğu mesaj alışverişi olarak tanımlanır. Yönetimde iletişim ise, şirket içi ve dışına yönelik olarak gerçekleştirilen davranışların bütünüdür. Örneğin, personel ile iletişim, verilen görevlerin net ve anlaşılır olması, işin belli aşamalarında geri beslemenin yapılması gibi konuları içerir. İletişim yöntemleri karşılaştırıldığında lider ve yönetici birbirine benzer gibi gözükse de liderin tartışılmaz bir üstünlüğü vardır. Lider iletişim yeteneğini her platformda ön plana çıkarır. Liderin iletişim kurma yeteneği yöneticilerden çok daha gelişmiştir. İletişim becerisi olmayan yöneticilerin ortak kaderi şudur: ‘Kimse kendilerini sevmez.’ Onların olduğu yerde
Ø Huzursuzluk ve mutsuzluk hâkimdir.
Ø Personel, sorunlarını anlatmaya cesaret edemez.
Ø Kimse işini severek yapmaz.
Ø Ortam daima gergindir, her zaman azarlanma korkusu yaşanır.
Ø Hatalara karşı tahammül yoktur, insanlar ya hakarete uğrar ya da cezalandırılır.
Ø İletişim kanalları da kapalıdır.
Ø Emretme, yönetme: “Yapman gerekir, yapacaksın, yapmak zorundasın.” “Korku ya da aktif direnç yaratabilir. İsyankâr davranışa yol açabilir. Söylenenlerin tersini denemeye yol açabilir.
Ø Uyarma tehdit etme ( gözdağı verme ): “Yapmazsan ….olur, yapacaksın yoksa….” Korku ve boyun eğme yaratabilir. Gücenme kızgınlık isyankârlığa yol açabilir.
Ø Ahlak dersi verme, vaaz etme: “Yapmalıydın, senin sorumluluğun, şöyle yapmak gerekir.” Zorunluluk yada suçluluk duyguları yaratır. Kendini daha şiddetle savunmasına yol açabilir.
Ø Öğüt verme, çözüm getirme, fikir verme: “Ben olsam…,neden yapmıyorsun? Bence…. Sana şunu önereceğim. İnsanın kendi sorunlarını çözmekten aciz olduğunu ima eder. Sorunu düşünüp değişik çözümler bulup denemesine engel olur.
Ø Mantık yoluyla inandırma tartışma: ” İşte bu nedenle hatalısın, olaylar gösteriyor ki.” Savunucu tutumu ve karşı koymayı kışkırtır. Azarlanma korkusuyla iletişimi kesmesine neden olabilir.
Ø Yargılama, eleştiri, suçlama: “ Olgunca düşünmüyorsun, sen zaten tembelsin. Yetersizlik, aptallık, yanlış değerlendirilme anlamı taşır. Genellikle kişi eleştirileri gerçek olarak algılar “ben kötüyüm” ya da karşılık verir ” sizde daha mükemmel değilsiniz.”

Yöneticiler genellikle gündelik sorunların içinde kaybolurlar.

Lider ile yönetici arasında aşağıdaki farklar bulunur:
Ø Yönetici yapılacağı yaptırır, lider yapılacağı yapmak istemelerini sağlar.
Ø Yönetici iter, lider ise çeker.
Ø Yönetici emir verir, lider iletişim kurar.
Ø Yönetici idare eder, lider yenilik yapar.
Ø Yönetici bir kopyadır, lider orijinal.
Ø Yönetici sürdürür, lider geliştirir.
Ø Yönetici sistemlere ve yapıya odaklanır, lider insanlara odaklanır.
Ø Yönetici kontrole bel bağlar, lider güven ilham eder.
Ø Yönetici kısa vadeli bir bakış açısına sahiptir, lider uzun vadeli perspektife sahiptir.
-Yönetici nasıl ve ne zaman diye sorar, lider neden ve niçin diye.
Ø Yöneticinin gözü sonuçtadır, liderin gözü ufuktadır.
Ø Yönetici taklit eder, lider yaratır.
Ø Yönetici mevcut durumu kabul eder, lider ona meydan okur.
Ø Yönetici klasik anlamda iyi bir askerdir, lider kendine özgü bir şahsiyettir.
Ø Yönetici bir kuruma liderden daha sıkı bağlıdır, aslında, liderin bir kurumu bile olmayabilir.
Ø Yöneticilik önceden kanıtlanmış düzeylerle tutarlı performans düzeylerine ulaşmak için yetki ve etkinin
uygulanmasıdır, liderlik “nasıl olsa” olmayacak şeyin olmasını sağlamaktır.
Ø Yönetici inşaatçı, lider mimardır. Her ikisi de gereklidir; ama mimar yoksa inşa edilecek bir şey de olmaz.
Ø Yönetici başkalarının hedeflerine hizmet eder, lider amaçları ve hedefleri kendisi belirler.
Ø Yöneticiyi başkaları yönetime getirir, lider içinde bulunduğu kesim tarafından yönetime getirilir.
Ø Yönetici gücünü prosedür vb. alır, lider gücünü kendinden ve içinde bulunduğu gruptan alır.
Ø Yönetici biçimsel olanı temsil eder, lider doğal olanı temsil eder.
Ø Yönetici mevcut düzeni sürdürür, lider yenilik peşindedir.
Ø Yöneticinin otoritesi statüsünden kaynaklanır, liderin otoritesi kendisindedir.
Ø Yönetici yetkileri kendisinde toplar, lider astlarını yetkilendirir.
Ø Yönetici itaati vurgular, lider katılımı vurgular.
Ø Yönetici planlara aşırı bağlıdır, lider alternatif yaklaşımlara açıktır.
Ø Yönetici belirlenmiş amaçlara hizmet eder, lider yeni amaçlar ortaya koyar.
Ø Yönetici işi sadece doğru yapar, lider doğru işi yapar.
Ø Yönetici kontrolü vurgular, lider güveni esas alır.
Ø Yönetici başarıları kendine mal eder, lider ekibini başarıya götürür.
Ø Yönetici bilgiyi saklar, lider yayar.
Ø Yönetici kendinden başkasını düşünmez, lider her zaman personelini düşünür.
Ø Yönetici herkesin kendisi gibi olmasını bekler, lider herkesin potansiyelinin ortaya çıkmasına rehberlik eder.
Ø Yönetici en basit sorunu karmaşık hale getirir, lider en karmaşık sorunu bile basite indirger.
Ø Yöneticinin sevincinde neşesinden, kederinde gazabından yanına yaklaşılmaz, lider sevincini ve kederini personeliyle paylaşır.
Ø Yönetici personelin yanında rahatsızdır, lider personeliyle birlikte olmaktan mutluluk duyar.
Ø Yönetici konuşmaya bayılır, lider dinlemesini bilir.
Ø Yöneticiye ulaşmak zordur, lider personeline zaman ayırır.
Ø Yöneticinin hiç kimseye güveni yoktur, lider insanlara güven verir.
Ø Yönetici krizde panik yapar ve kontrolü kaybeder, lider kriz anında soğukkanlı ve rahattır.
Ø Yönetici ile çalışmak bir eziyettir, liderle çalışmak bir zevktir.
Ø Yönetici adaletsizdir, lider adildir.
Ø Yönetici sözünde durmaz, lider sözünün eridir.
Ø Yönetici kendisiyle, lider ekibiyle gurur duyar.
Ø Yönetici soğuk ve riyakârdır, lider sıcak ve samimidir.
Yönetimde bireysel başarıların ve gayretlerin yerini artık birlik ruhu almaktadır. Lider ve çalışanlar verimlilik, kalite ve insan ilişkileriyle ilgili sorumluluğu beraber paylaşmaktadır. Böylece paylaşım ve katkı sağlama çabaları birlik içinde ruhun yerleşmesini sağlamaktadır.
Ø Yönetici hatasını kabul etmez ve hata yapanı da affetmez, lider hatasını itiraf eder, hata yapanı affeder.
-Yönetici kontrolü vurgular, lider güveni esas alır.
Ø Yönetici başarıları kendine mal eder, lider ekibini başarıya götürür.
Ø Yönetici bilgiyi saklar, lider yayar.
Ø Yönetici kendinden başkasını düşünmez, lider her zaman personelini düşünür.
Ø Yönetici herkesin kendisi gibi olmasını bekler, lider herkesin potansiyelinin ortaya çıkmasına rehberlik eder.
Ø Yönetici en basit sorunu karmaşık hale getirir, lider en karmaşık sorunu bile basite indirger.
Ø Yöneticinin sevincinde neşesinden, kederinde gazabından yanına yaklaşılmaz, lider sevincini ve kederini
personeliyle paylaşır.
Ø Yönetici personelin yanında rahatsızdır, lider personeliyle birlikte olmaktan mutluluk duyar.
Ø Yönetici konuşmaya bayılır, lider dinlemesini bilir.
Ø Yöneticiye ulaşmak zordur, lider personeline zaman ayırır.
Ø Yöneticinin hiç kimseye güveni yoktur, lider insanlara güven verir.
Ø Yönetici krizde panik yapar ve kontrolü kaybeder, lider kriz anında soğukkanlı ve rahattır.
Ø Yönetici ile çalışmak bir eziyettir, liderle çalışmak bir zevktir.
Ø Yönetici adaletsizdir, lider adildir.
Ø Yönetici sözünde durmaz, lider sözünün eridir.
Ø Yönetici kendisiyle, lider ekibiyle gurur duyar.
Ø Yönetici soğuk ve riyakârdır, lider sıcak ve samimidir.
– Yönetimde bireysel başarıların ve gayretlerin yerini artık takım ruhu almaktadır. Lider ve çalışanlar verimlilik, kalite ve insan ilişkileriyle ilgili sorumluluğu beraber paylaşmaktadır. Böylece paylaşım ve katkı sağlama çabaları şirket içinde takım ruhunun yerleşmesini sağlamaktadır.
Ø Yönetici hatasını kabul etmez ve hata yapanı da affetmez, lider hatasını itiraf eder, hata yapanı affeder.
– Sistemin hayatta kalabilmesi ve gelişebilmesi için herkesin katkıda bulunmasını bu ruhun oluşmasını istiyorsanız önce çalışanlara vereceğiniz direktifleri, vizyonu ve taktik hedefleri tanımlamalı, sonra herkesin anlayabileceği bir şekle dönüştürmelisiniz.
Personeli birlikte hareket etmeye özendirmeli ve teşvik etmelisiniz.
 Kimin kime bağlı olduğunu gösteren bir organizasyon şeması ve görev tanımları çok iyi hazırlanmalıdır.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*